Actualiteit

Op basis van de tekst die pensioenminister Bacquelaine publiceerde op zijn website werd ons duidelijk dat de Ministerraad verleden donderdag besliste de werknemerspensioenen opnieuw te verlagen.
Er zouden drie maatregelen genomen worden.
  1. Maatregel 1: De werknemers die op brugpensioen gaan in het algemene stelsel (dus niet herstructurering, zware beroepen…), zullen minder pensioen krijgen. Hun jaren brugpensioen zullen voor de pensioenberekening niet langer meetellen aan het laatste loon maar aan een minimumloon. 
  2. Maatregel 2: Werknemers die langer dan één jaar zoeken naar werk zullen ook de nieuwe, negatieve berekening ondergaan. In plaats van die mensen een job te geven, kiest de regering ervoor om hen dubbel te straffen. Eén keer op het moment van ontslag en één keer, tientallen jaren later, als ze op pensioen zijn. 
  3. Maatregel 3: daarenboven zou de minister opnieuw diezelfde gestigmatiseerde groep van werkzoekenden en bruggepensioneerden benadelen. Het zou kunnen dat werknemers die voor hun 20ste zijn beginnen werken en op het einde van hun loopbaan op SWT/brugpensioen gezet worden (ook wegens herstructurering, zware beroepen…) voor die jaren in hun pensioen bestraft worden. Het compensatiemechanisme dat voorzag dat mensen met meer dan 45 jaar loopbaan hun eerste lage lonen vervangen zagen door hun laatste hogere lonen zou hiermee worden afgeschaft.
Deze pure contractbreuk zou gelden voor pensioenen die ingaan vanaf 1-1-2019. 
Werkbare eindeloopbanen en positieve maatregelen zijn onbekend terrein voor deze regering. Mensen bestraffen door te lage pensioenen te verlagen is het nieuwe normaal. Door mensen te bestraffen en hun (nog) lagere pensioenen te geven wordt het voor hen nog moeilijker om een nieuwe job te vinden of om hun job vol te houden tot hun 67ste . 
Wij willen werkbaar werk voor iedereen. Wij willen een deftig pensioen voor iedereen.
Enkele cijfers
Maatregel 1 en 2: minder pensioen voor werkzoekenden en bruggepensioneerden.
Impact voor deze maatregelen (berekening per gewijzigd gelijkstellingsjaar)
Maandelijks pensioenbedragMaandelijks verliesJaarlijks verlies
€ 1042 - 1250€ 12,25 € 147 
€ 1251 - 1458€ 20,06  € 240,72 
€ 1459 - 1666€ 30,33€ 363,96
€ 1667 - 1875€ 40,36€ 484,32
€ 1876 - 2083€ 44,26€ 531,12
(Bron: Federale Pensioendienst)
De solidariteit van de gelijkgestelde periodes maken een belangrijk onderdeel uit van de loopbaan van mannen en vrouwen: van de gemiddelde loopbaan bij een man van 42 jaar is er 30 % gelijkgesteld. Bij vrouwen, met gemiddeld een loopbaan van 36,6 jaar is er 37 % gelijkgesteld. Zonder die gelijkstellingen zou hun pensioen dus evenredig verminderen. 
  • Impact voor de gemiddelde man of vrouw. Gemiddeld hebben zowel man als vrouw 5,6 jaren geviseerde gelijkstelling. De beslissing van de regering over het beperken van die gelijkgestelde periodes betekent voor de gemiddelde werknemer 152 euro pensioen per maand minder (man), een vrouw zal 133 euro verliezen. De mannen verliezen meer omdat hun inkomen, dat als basis dient om het pensioen te berekenen, hoger ligt 
Maatregel 3:  Pensioenverlies voor werknemers die begonnen te werken voor hun 20ste. 
Pensioenen gelegen tussenVerliezen gemiddeld, bruto per maand
833 tot 1041 euro113 euro
1042 tot 1249 euro65 euro
1250 tot 1450 euro93 euro
1450 tot 1650 euro104 euro
(bron Federale Pensioendienst)
Noot: onze cijfers zijn gebaseerd op de laatst ontvangen officiële info daterend van 13/7/17
24 juli 2017: download dit persbericht  (pdf-bestand)
 

Stap voorwaarts in bescherming tegen kankerverwekkende stoffen op het werk

Na jarenlange vakbondsactie, kwam het in de Commissie Werkgelegenheid van het Europees Parlement gisteren tot een belangrijk stap voorwaarts in bescherming tegen kankerverwekkende stoffen op het werk. Deze beslissingen van de Commissie Werkgelegenheid moeten nu nog naar de plenaire vergadering van het Europese parlement. En dan volgt een trialoog (ministerraad, commissie , parlement). Nog een lang weg te gaan, maar toch zijn de beslissingen in de Commissie Werkgelegenheid zeer belangrijk. Sinds 1999 is er inzake kankerverwekkende stoffen op Europees vlak immers niets meer gebeurd. Terwijl in België het jaarlijks aantal beroepsgerelateerde kankers wordt geschat op 2600 en 5500 ( 4 à 8,5 % van alle kankers). Voor de hele Europese gemeenschap wordt zeer conservatief het cijfer van 102.500 sterfgevallen per jaar als gevolg van een beroepskanker aangenomen.
Voor elf bijkomende kankerverwekkende stoffen werden in de Commissie Werkgelegenheid grenswaarden vastgelegd. Grenswaarden zijn normen over de maximale concentratie in de lucht op arbeidsplaatsen . Voor een aantal stoffen stelt de Commissie Werkgelegenheid om de Europese grenswaarden aan te scherpen. Voor Chroom VI, de stof waarover heel wat te doen was naar aanleiding van blootstelling in een werkplaats van de NMBS, werd een strengere grenswaarde vastgelegd. Ook voor houtstof, dat vrijkomt bij houtbewerking, worden de regels scherper als het van de Commissie Werkgelegenheid afhangt.
Bovendien werd in de Commissie Werkgelegenheid afgesproken dat het toepassingsgebied van de regelgeving over kankerverwekkende stoffen uitgebreid zal worden naar de voor de voortplanting gevaarlijke (reprotoxische) stoffen. Dit zijn stoffen die de vruchtbaarheid van de man en de vrouw kunnen aantasten en ook kunnen leiden tot vroegtijdige zwangerschapsonderbrekingen en aangeboren afwijkingen. Sommige reprotoxische stoffen vormen een gezondheidsrisico voor het kind tijdens het geven van borstvoeding. Door de wetgeving van kankerverwekkende stoffen toe te passen op reprotoxische stoffen, komen er voor deze stoffen strengere regels wat betreft de bescherming van werknemers.
Deze beslissingen van de Commissie Werkgelegenheid moeten nu nog naar de plenaire vergadering van het Europese parlement. En dan volgt een trialoog (ministerraad, commissie , parlement). Nog een lang weg te gaan, maar toch zijn de beslissingen in de commissie Werkgelegenheid belangrijk. Het doorbreekt de jarenlange Europese stilstand tussen 1999 en 2016 op dit vlak. Tot nog toe waren er slechts voor vijf kankerverwekkende stoffen bindende Europese normen vastgelegd. Op de Europese arbeidsplaatsen circuleren 1400 kankerverwekkende, mutagene of voor de voortplanting gevaarlijke stoffen.

Meer info?

Re-integratie langdurig zieken wordt compleet negatief verhaal door sancties van minister De Block

Het ACV is zeer verontrust over berichten in de media dat de regering op voorstel van minister De Block  morgen zou beslissen dat langdurig zieken met financiële sancties zouden gedwongen worden om in een re-integratietraject te stappen. 

ACV pleit voor vrijwilligheid, geen sancties

Het ACV is van mening dat de huidige reglementering, die pas een maand in voege is, opportuniteiten biedt voor langdurig zieken tot re-integratie op de werkvloer via een aangepaste of andere job. Dit bij voorkeur bij de eigen werkgever. Maar dan wel op strikt vrijwillige basis. Want re-integratie van langdurig zieken is een bijzonder delicaat proces waarin moet gezocht worden naar noodzakelijke aanpassingen aan arbeidsvoorwaarden en arbeidsomstandigheden, waarbij de  werkgever verplicht is op basis van de medische capaciteiten van de werknemers redelijke aanpassingen te doen. Een proces waarbij ook een geheel andere functie kan voorgesteld worden, met andere barema’s, arbeidsvoorwaarden, financiële voordelen. Daarin tussenkomen met sancties voor zieken is hoogst onevenwichtig. Dit verstoort compleet het sereen kader waarin kan overlegd worden tussen de betrokken partijen (werknemer, werkgever, arbeidsgeneesheer) over een vrijwillige en kwalitatieve re-integratie . 

Negatieve benadering De Block

Langdurig zieken met sancties zwaar onder druk zetten om in een traject te stappen is ook vanuit menselijk oogpunt niet te verdedigen. Iemand die worstelt met de fysieke, psychische en financiële gevolgen van ziekte op dat moment ook nog bedreigen met een verlaging van zijn of haar uitkering kan niet. Deze uiterst negatieve benadering gaat ook  volledig in tegen de nieuwe regels, pas een maand in voege, om de re-integratie op een positieve manier te organiseren. Die nieuwe regels kwamen er op basis van opeenvolgende akkoorden tussen werkgeversorganisaties en vakbonden. Akkoorden waarover ook minister Peeters én minister De Block zich positief uitspraken. Dat alles lapt minister De Block nu aan haar laars. 
De positieve aanpak van re-integratie dreigt met het voorstel van minister De Block nu op een compleet negatief verhaal van sancties uit te draaien. Wat voor alle betrokkenen, op alle niveaus, een uitnodigend project moest zijn om kwetsbare mensen nieuwe kansen te geven en engagement vraagt van alle betrokkenen (vakbonden, mutualiteiten, preventiediensten, werkgevers en werkgeversorganisaties) wordt nu binnenstebuiten gekeerd tot een bedreigende aanpak.  
De sanctionerende aanpak van minister De Block heeft dan ook niets te maken met het faciliteren van re-integratie. Maar wel met botweg besparen op de rug van langdurig zieken. Deze besparingen zijn blijkbaar belangrijker dan het welzijn van zieken.   
‘Op zich is het tussen sociale partners afgesproken kader om  langdurig zieken die dat willen opnieuw perspectief te geven op het heropnemen van hun baan een opportuniteit. Elk jaar worden 200.000 nieuwe werknemers langdurig ziek. Velen van hen willen nog tijdens hun ziekte of behandeling (deels) terug aan de slag’, zegt Anne Léonard, nationaal secretaris van het ACV. 
‘Denk aan iemand met kanker die radiotherapie krijgt, maar al enkele uren per week wil en kan komen werken, omdat hij het contact met de werkvloer niet volledig wil verliezen. Dan moet de werkgever dat zeker mogelijk maken. Bijvoorbeeld met een aangepast uurrooster of werk, en ondersteunen wij dat als vakbond ook volledig.  Maar dan wel op voorwaarde dat die terugkeer vrijwillig blijft, afhankelijk de medische capaciteiten van de werknemers en de regering niet dreigt met financiële sancties om zieke werknemers onder druk te zetten”.   

Meer info?

Wie zijn we

Ledenvoordeel

Boek nu met 25 % korting

Sectornieuws